Praktijken en tradities

Wat is immaterieel erfgoed?

Praktijken, tradities en gewoonten zijn vormen van immaterieel erfgoed. Het gaat over niet-tastbare dingen die mensen vroeger hebben gekregen, vandaag uitoefenen, en willen doorgeven aan toekomstige generaties. Denk maar aan processies en bedevaarten, iftarmaaltijden, allerlei vormen van volksdevotie en ook ambachten. Immaterieel erfgoed bestaat tussen de mensen. Het zit in hun hoofden en hun handen. En naarmate de tijden veranderen, veranderen mensen en hun erfgoed mee. 

In 2003 vaardigde UNESCO de Convention for the Safeguarding of Intangible Cultural Heritage uit. Deze conventie was het eerste internationale verdrag dat de nadruk legt op niet-tastbare gebruiken en deze gebruiken erkent als erfgoed. De UNESCO 2003 Conventie focust op het borgen van immaterieel erfgoed en plaatst daarbij de gemeenschappen, groepen en individuen centraal die het erfgoed belichamen en doorgeven aan nieuwe generaties. Immaterieel erfgoed draait dus steeds om mensen. Vaak verenigen deze mensen zich in erfgoedgemeenschappen: een gemeenschap die het immaterieel erfgoed draagt en toekomst geeft. De erfgoedgemeenschap is een dynamisch gegeven. Ze kunnen net als het erfgoed evolueren in de loop van de tijd.