Wanneer Boeddha in de tuin belandt

Collega Freya schreef deze maand een bijdrage in het interlevensbeschouwelijke tijdschrift Spirit over hoe het beeld van Boeddha in het Westen een opmerkelijke transformatie heeft doorgemaakt. Het transformeerde van heilig middelpunt in tempelcomplexen tot rustgevend decorstuk tussen tuinkabouters, flamingo’s en tuinvijvers. Ze beschrijft hoe de groeiende zoektocht naar zingeving en Zen-esthetiek ervoor zorgt dat Boeddhabeelden steeds vaker hun weg vinden naar woonkamers en achtertuinen.

Wanneer gaat populariteit samen met kennis van de diepere symboliek achter houding, mudra’s of uitdrukking? Voor velen fungeert Boeddha eerder als bron van kalmte dan als spirituele leermeester. Tegelijk kaart Freya de gevoeligheden aan: van het gebruik van een los Boeddhahoofd, een vorm die in boeddhistische tradities als respectloos wordt beschouwd, tot het debat of je een Boeddhabeeld eigenlijk wel voor jezelf mag kopen.

Met nuance toont het artikel hoe Boeddha in onze leefruimtes een nieuwe rol krijgt: soms kitsch, soms kunst, soms devotie, maar altijd een uitnodiging tot rust. Zelfs als tuinornament blijft hij, zoals Freya schrijft, “stilletjes lesgeven”, of we het nu beseffen of niet.