Bestemmen

Aan de hand van een erfgoedanalyse kan een bestemmingsplan voor de collectie worden opgesteld. Dat heb je zeker nodig bij de herbestemming van een parochiekerk, maar ook bij een nevenbestemming, andere belangrijke veranderingen of bijkomend gebruik is dit interessant. 

Wanneer het gebouw niet meer voor de eredienst zal dienstdoen dan moet er nagedacht worden over de collectie in het gebouw en/of op de site. Sommige voorwerpen hangen vast aan de constructies en blijven ter plaatse, zeker in het geval van een wettelijke bescherming als monument (met bijvoorbeeld erfgoedelementen of cultuurgoederen). Andere objecten kunnen of mogen door hun religieuze of sociale betekenissen niet zomaar ter plaatse blijven en krijgen een nieuwe bestemming of worden beter beschermd ter plaatse. Voor het deel van de collectie met weinig of geen erfgoedwaarden of betekenissen kan een totaal andere bestemming of zelfs vernietiging, van toepassing zijn.    

Met een bestemmingsplan neem je als beheerder of eigenaar van religieus erfgoed gemotiveerde, doordachte en gedragen beslissingen.  

Wat is een bestemmingsplan? 

In een bestemmingsplan wordt de collectie geanalyseerd op basis van de waarden en betekenissen van de objecten. Afhankelijk van de toekomstige bestemming van het gebouw wordt bepaald welke objecten bewaard moeten blijven. Voor deze objecten wordt ook vastgesteld wat de beste bewaarplaats is: dat kan ter plaatse zijn, in de directe omgeving of in een gezamenlijke gebedsruimte, maar de opname in andere erfgoedcollectie is ook mogelijk. Voor de objecten die niet verder bewaard worden, kan gekeken worden naar hergebruik (bijvoorbeeld binnen andere religieuze collecties, lokaal of internationaal), gecontroleerde vernietiging of ontmanteling, waarbij de materialen opnieuw gebruikt kunnen worden.