Wat gebeurt er in ons depot?

Achter de schermen van ons depot

62 objecten. Zo veel erfgoedstukken kan je bewonderen in onze permanente opstelling. Tel daar nog eens de stukken van de expo ‘De stille getuige’ bij. En je komt aan zo’n 70 werken. Maar wat gebeurt er met al die objecten voor ze achter het vitrineglas komen te staan? En waar worden al die erfgoedstukken bewaard? Britta Krautheim, projectmedewerker in ons depot, neemt je mee achter de schermen van ons depot.

Britta • PARCUM bewaart en ontsluit een boeiende en grote collectie religieus erfgoed. Daarom werk ik graag bij PARCUM. Ik ben afkomstig uit Duitsland en volgde daar een lerarenopleiding. Maar eenmaal in België begon ik aan een opleiding als behoudsmedewerker erfgoed. Een opleiding die perfect aansloot bij mijn interesse in cultureel erfgoed. Als projectmedewerker in het depot kan ik mijn ei dan ook volledig kwijt.

Samen met collega Phaedra vertoef ik bijna dagelijks in het depot. Ik heb er verschillende taken. Zo breng ik al onze objecten in kaart. Elk erfgoedstuk krijgt een inventarisnummer. Alle gegevens verzamelen we in onze databank. Op die manier kunnen we onze stukken snel terugvinden. Maar ook zichtbaar maken naar de buitenwereld.

Elk object is anders. En moet dus ook op de juiste manier bewaard worden. Ook daar hou ik mij mee bezig. Door ideale bewaaromstandigheden en een stabiel klimaat vertragen of stabiliseren we het natuurlijke verval. Zo dragen we zorg voor deze kennisbronnen en getuigen uit het verleden!


Britta • Bij elke expo in het museum worden er stukken uit het depot tentoongesteld. Maar voor we deze aan het grote publiek tonen, moeten ze eerst gereinigd worden. Voor de meeste objecten doen we een droge reiniging met een speciale museumstofzuiger. Dat is een zeer kleine stofzuiger met verschillende mondstukjes en regelbare zuigkracht. Verder gebruik ik penselen in verschillende maten, types en haarsoorten, zachte doekjes en vergrootglazen.


Britta • Als ik een object reinig, vraagt dat mijn volledige aandacht. Ik moet zeer nauwkeurig en geconcentreerd werken. Elke beweging is goed doordacht. Eerst kijk ik naar de opbouw van het werk. Uit welke materialen is het samengesteld? Waar zitten de fragiele elementen? Ook de oppervlaktestructuur is belangrijk. Dan begint het reinigen. Centimeter per centimeter. Ik leer de objecten tot in het kleinste detail kennen. Soms heb ik het gevoel dat ik er volledig mee versmelt. En dan de kroon op het werk: een oud stuk in een nieuwe glans!

Sommige objecten vergen wel wat meer voorbereiding. Het ‘bewegend Jezuskindje in kribbe’ is zo’n stuk. Het bestaat uit heel wat verschillende materialen. Kunststof, haar, stro, zilver, hout, … Elk materiaal moet je anders reinigen. Ook de originele stolp had een poetsbeurt nodig. Dat zorgde toch voor de nodige stress!

Britta • Elk werk heeft zijn geschiedenis. Is door iemand gemaakt. En heeft vaak een lange reis achter zich. Dat op mijn werktafel zien staan en mogen aanraken doet toch wat met mij!  Voor de kersttentoonstelling ‘De stille getuige’ heb ik de houten beelden van een neogotisch altaarretabel een oppervlaktereiniging gegeven. Het zijn wondermooie beelden die de bezoeker van de expo zeker zullen raken. Ik ben zeer blij dat deze werken het depot mochten verlaten en nu voor het publiek te zien zijn.